Welke koers vaart jouw team?

Een duidelijke richting, ook dan zijn onderlinge afstemming en verbinding cruciaal.

Wat geeft jouw kompas aan? Welke richting gaat jouw organisatie of team op?
En hoe krijg je iedereen echt in beweging en, niet onbelangrijk, in de juiste richting?
Het doet mij denken aan mijn militaire diensttijd, in de tijd dat vrijwel iedere jongen nog op moest komen voor zijn nummer. Met vijf mede-soldaten in de dop werd ik ‘s nachts gedropt ergens in het donkere bos. Een kompas was het enige hulpmiddel dat wij mee kregen.
Op die momenten komt het besef dat om de goede richting in te gaan het kompas alleen niet voldoende is. Ondanks onze nog jonge leeftijd begrepen wij dat maar al te goed. Ons doel was destijds om zo snel en makkelijk mogelijk met elkaar op de kazerne terug te keren met als beloning in het vooruitzicht: een bed en nachtrust.

Afstemming

Zonder dat wij ons daarvan echt bewust waren deden wij iets cruciaals. Wij maakten contact met elkaar, raakten in gesprek en legde zo een basis voor het behalen van ons doel.
Wij communiceerde met elkaar en stemde af. Zo kon het gebeuren dat wij niet alleen ons gezamenlijk doel snel helder kregen, maar ook inventariseerde wat we mogelijk nodig zouden hebben onderweg. En vooral ook welke specifieke bijdrage ieder van ons zou kunnen leveren.

Daadkracht

Klaas was de man van het kompas, hij wist als geen ander hoe dat werkte en bovendien had hij ervaring in het interpreteren van de stand van de sterren, die scoutingservaring bracht hij in.
Xavier was een gevoelsmens en hield ons allen steeds nauwlettend in de gaten en bleef op ons in praten als de sfeer enigszins minder dreigde te worden. Zijn hartenkreet was steeds: “als het moet worden gedaan, laat het dan gedaan worden met plezier! “
Nu was Klaas wel de man van het kompas, een specialist zeg maar, maar tegelijkertijd ook een wat nerveus type, snel te beïnvloeden en daardoor dreigde het gevaar van minder vaste koerskracht. Daar hadden we dan Leo voor. Leo was een geboren leider, als hij sprak luisterden de anderen, als hij iets vroeg, prikkelde hij en zette aan tot actie. Leo was het type dat de beslissingen nam als dat nodig was, daadkrachtig!
Onderweg kwamen wij diverse verrassingen tegen, was het niet een net te brede sloot, dan was het wel weer een extra hoog hek en ga zo maar door. Steeds weer nieuwe onverwachte hindernissen. Het is dan prettig om jongens als Dani en Melvin in de groep te hebben. Dani het creatief brein, dacht altijd in oplossingen en wist keer op keer een bruikbare en werkbare oplossing te vinden voor de obstakels onderweg. Melvin, ongeveer tweemaal zo groot als Dani en ijzersterk, was de centrale kracht bij de uitvoering om de hindernissen te overwinnen. Brute kracht en een enorm loyaliteitsgevoel naar de groep.

Verbinding

Zo gemakkelijk ging het natuurlijk niet helemaal. Als er geen verbinding in de groep zit, geen gezamenlijk doel is en niet vanuit dezelfde overtuigingen wordt bewogen is het team geen team meer, valt de kracht van samen en vooruit weg met een langer nachtelijk dwalen tot resultaat. Daar had ik dan mijn rol, steeds motiveren en steeds herhalen waar wij deden wat wij deden, met welke overtuiging, met welk doel.
Het doel was ons werkelijke kompas, onze kwaliteiten het rugzakje met gereedschap, maar de afstemming en verbinding de basis voor resultaat: een snelle en succesvolle thuiskomst met z”n allen.

Hoe goed heb jij de kwaliteiten van je medewerkers in beeld? Is er echte verbinding en gaat men voor het optimale resultaat? Hoe weet jij het beste uit je team te halen?

Voel je dat dit beter kan maar zie je nog even niet precies hoe, neem gerust eens contact op. Wij hebben veel ervaring bij het helpen in dit soort situaties en jouw persoonlijke verdere ontwikkeling.

Ron Offerman